Dissosiyasyon, bireyin bilinç, bellek, kimlik veya algı bütünlüğünde kopukluk yaşadığı, genellikle travmatik yaşantılarla ilişkilendirilen bir savunma mekanizmasıdır. Tedavi süreci güvenli bir terapötik bağ kurmayı, travmatik anıları işlemeyi ve içsel bütünlüğü sağlamayı hedefler.
Erteleme, bireyin görevlerini geciktirme veya kaçınma eğilimi gösterdiği bir davranış örüntüsüdür. Bilişsel yeniden yapılandırma, zaman yönetimi ve motivasyon teknikleriyle erteleme davranışını aşmak mümkündür.
Fobiler, belirli nesne, durum veya canlılara karşı duyulan yoğun ve irrasyonel korkulardır. Müdahale süreçleri arasında maruz bırakma teknikleri, bilişsel yeniden yapılandırma ve sinir sistemi regülasyonu yer alır.
İhmal ve istismar, bireyin gelişimini olumsuz etkileyen travmatik deneyimlerdir. Bu süreçler bağlanma sorunlarına, duygu düzenleme güçlüklerine ve psikolojik travmaya yol açabilir.
Kaygı bozuklukları, aşırı ve sürekli endişe haliyle karakterizedir. Tedavi, bilişsel yeniden yapılandırma, maruziyet çalışmaları ve sinir sistemi regülasyonu gibi yöntemlerle desteklenir.
Kayıp ve yas süreci, bireyin kayıplarla başa çıkma çabasını içerir. Duyguların anlamlandırılması, bilişsel yeniden yapılandırma ve sosyal destek yas sürecinde önemli rol oynar.
Mizofoni, belirli seslere karşı aşırı duygusal tepkilerle karakterize edilen bir duyusal hassasiyettir. Duyarsızlaştırma, bilişsel yeniden yapılandırma ve sinir sistemi regülasyonu teknikleriyle müdahale edilir.
OKB, bireyin obsesif düşünceler ve kompulsif davranışlar geliştirdiği kronik bir bozukluktur. Tedavi sürecinde maruz bırakma, bilişsel yeniden yapılandırma ve duygusal regülasyon çalışmaları önemlidir.
Depresyon, bireyin duygudurumunda belirgin bir düşüşe ve ilgi kaybına yol açan yaygın bir ruhsal bozukluktur. Tedavide bilişsel terapi ve duygusal farkındalık çalışmaları etkili olabilir.